• Wpisów: 56
  • Średnio co: 20 dni
  • Ostatni wpis: 2 lata temu, 21:44
  • Licznik odwiedzin: 5 002 / 1156 dni
 
gianpierzio
 
                                        WYMOWA WŁOSKA
   Spółgłoskę "c" wymawiamy:

- przed "e" oraz "i" jak polskie [cz], np.: cena (kolacja), cipolla (cebula);

- przed innymi samogłoskami jak polskie [k],np.: cattivo (zły), cotto
(gotowany), cucina (kuchnia).

   Spółgłoskę "g" wymawia się:

- przed "e" oraz "i" jak polskie [dż], np.: gelati (lody), gioia (radość);

- przed innymi samogłoskami jak polskie [g], np.: figura (figura); gonna
(spódnica).

   Spółgłoskę "s" wymawiana jest:

- przed dowolną spółgłoską dźwięczną jak polskie [z], np.: sbaglio (błąd),
sviluppo (rozwój);

- między dwiema samogłoskami jak polskie [z], np.: paese (kraj), casa
(dom);

- jak polskie [s] w pozostałych przypadkach.

   Dyftong "sc" wymawia się:

- przed samogłoskami "e" oraz "i" jak polskie [sz], np.: sciare (jeździć na
nartach); scena (scena);

- jak polskie [sk] w pozostałych przypadkach, np.: scuola (szkoła), scodella
(miska).

   Spółgłoska "z" wymawiana jest:

- jak [dz], z reguły na początku wyrazu, np.: zaino (plecak), zio (wujek);

- jak [dz] między dwiema samogłoskami, np.: azalea (azalia);

- jak [c], gdy jest podwojona, np.: piazza (plac), palazzo (pałac);

- jak [c], gdy występuje przed "i", np.: grazioso (wdzięczny), paziente
(cierpliwy).

   Dyftong "qu" jest wymawiany jak [kł], np.: questo (ten), quaderno (zeszyt).

   Spółgłoska "h" nie jest wymawiana w języku włoskim. (oDe MnIe:
w HiSzPaŃsKiM TeŻ :))

Używa się jej celem zachowania twardej wymowy między
spógłoskami "c" i "g", np.: chiasso (hałas), ghiandaia (sójka).
Występuje również w odmianie czasownika avere (mieć).

   Zestawienie "gn" wymawia się jako [ń]: ognuno (każdy), bagno (łazienka).

   Połączenie "gl" wypowiadamy jak miękkie [l], np.: foglia (liść), figlia (córka), maglia (sweter).

Nie możesz dodać komentarza.
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować ten wpis.

  Wyświetlanie: od najstarszego | od najnowszego